Zaciąganie czasu z innej doby

Zaciąganie czasu z innej doby, co to znaczy i dlaczego tak jest?

System rozlicza czas pracy w odniesieniu do doby pracowniczej (24h od startu pracy), a nie do daty kalendarzowej.

Dlatego w niektórych przypadkach część pracy z kolejnego dnia może zostać uwzględniona w tej samej dobie pracowniczej co poprzednia zmiana.

W niektórych sytuacjach system inEwi może wyglądać tak, jakby część godzin została „przeniesiona” lub „zaciągnięta” do innej doby niż ta, w której faktycznie pracownik pracował.

To nie jest błąd. Wynika to z przepisów dotyczących doby pracowniczej oraz sposobu kwalifikowania pracy wykonanej w przestrzeni międzydobowej.

Czym jest doba pracownicza?

Doba pracownicza to kolejne 24 godziny liczone od momentu rozpoczęcia pracy przez pracownika zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy.

To oznacza, że doba:

• nie zaczyna się o 00:00
• tylko zaczyna się w godzinie startu zmiany.

Podstawa prawna: art. 128 § 3 pkt 1 Kodeksu pracy.

Skąd bierze się „zaciąganie czasu z innej doby”?

Bo w praktyce doby pracownicze nie zawsze „sklejają się” bez przerw.

Między dobami mogą występować tzw. przestrzenie międzydobowe, czyli godziny, które:

• nie należą już do poprzedniej doby pracowniczej,
• a jednocześnie nie należą jeszcze do następnej.

Gdy pracownik wykonuje pracę „w tej przestrzeni”, system musi ją zakwalifikować zgodnie z zasadami KP, a nie tylko przypisać do dnia kalendarzowego.

W praktyce użytkownik odbiera to jako: „system zaciąga czas z innej doby”.

Przykład, który najczęściej robi zamieszanie

Grafik:

• Poniedziałek: 14:00-22:00
• Wtorek: 06:00-14:00

Między zmianami jest:

• od 22:00 do 06:00 = 8 godzin (tu wystąpi jeszcze osobny alert odpoczynku 11h)

Ale ważniejsze jest to, że:

Doba pracownicza z poniedziałku trwa:

• od 14:00 (pn) do 14:00 (wt)

Czyli wtorkowa zmiana 06:00–14:00 wpada do tej samej doby pracowniczej.

Efekt: praca z wtorku (06:00–14:00) jest „rozliczeniowo” powiązana z dobą poniedziałkową.

I nazywane jest „zaciąganiem czasu z innej doby”.

Przykład „prawidłowy” z 11h, ale nadal mieszający

Czasami ktoś mówi: „Jest 11 godzin przerwy, więc wszystko OK!”, nadal może dojść do problemu doby.

Grafik:

• Poniedziałek: 18:00–22:00
• Wtorek: 09:00–17:00

Przerwa:

• 22:00 do 09:00 = 11 godzin

Ale doba pracownicza:

• od 18:00 (pn) do 18:00 (wt)

Wtorkowa praca 09:00-17:00 wpada w dobę poniedziałkową, więc system może pokazać naruszenie doby/pracę w przestrzeni międzydobowej.

Co to oznacza dla ewidencji?

To, że:

• godziny w raporcie mogą być klasyfikowane nie tylko wg daty kalendarzowej
• rozliczanie nadgodzin może wynikać z przekroczeń w ujęciu dobowym / średniotygodniowym
• praca „w przestrzeni międzydobowej” może powodować inne konsekwencje rozliczeniowe

W interpretacji (stosowanej w praktyce rozliczeń):

• praca w przestrzeni międzydobowej przy pełnym etacie jest kwalifikowana jako nadgodziny średniotygodniowe, a nie „dobowe” (czyli nie działa tu klasyczna norma 8h/dobę).

Co zrobić praktycznie, żeby unikać takich sytuacji?

Jeżeli chcesz ograniczyć przypadki „zaciągania” i alertów:

• unikaj układania zmian typu popołudnie - rano
• dbaj o to, aby start kolejnej zmiany następował po zakończeniu doby pracowniczej poprzedniej zmiany
• kontroluj alerty w planowaniu grafiku (bo to jest najtańszy moment na korektę)

Aktualizowane na: 16/01/2026